Ruud Coumans

Lieve Ruud, Ik ken je van vijf jaar Psychosynthese studeren. We hebben in die tijd, en ook in de vijf jaren na de studie, veel gedeeld. Veel gelachen ook. Ik vond je vooral heel lief. Het ga je goed. Liefs, Tanja ♥️

Nadat mijn buurvrouw het tijdelijke met het eeuwige had gewisseld kreeg ik een nieuwe buurman. En het was een bijzondere buurman. Praatgraag, geïnteresseerd, nam al snel deel aan het Petruspark leven. Was zeer aanwezig bij borrelavonden, carnaval en nog veel meer. En wij zouden gaan schaken. De eerste partij duurde een hele avond en de fles wijn was leeg! En Ruud kon ook heel goed plagen, zeker waar het ging over mijn vriendinnen. Ik zo had dus ook een goede vriend als buurman! Toen werd het stil naast mij. Ruud kwam sávonds niet meer eten, we zagen hem steeds minder in de Baron . Nu is het doodstil naast mij. Schaken kan niet meer en de wijn moet ik alléén drinken. Ruud zal nog lang in mijn gedachten blijven!

Beste familie van Ruud, Geschrokken van het overlijden van deze goede man. Al heel wat jaren geleden ( begin jaren 80 ) leerde ik Ruud Coumans kennen, als opvolger van Huisarts Dr. Poot. Wat een verandering. Een communicatieve, gedreven, gepassioneerde, open huisarts. Ruud met zijn vrolijke ogen. Kortom, een heel gewone, jonge, leuke man. Met nog een heel leven voor zich. Een man met het hart op de juiste plaats. Met hem kon je samenwerken. Mede door Ruud kwam er meer overleg tussen huisartsen, medewerkers van de destijds Kruisvereniging " Kronehoef " van wijkgebouw Wezelstraat, Maatschappelijk werk en Gezinszorg. Hij maakte o.a. het begin, voor het belang van de patiënten uit de wijk, dit van samenwerken met allerlei instanties. Sinds die tijd is er veel veranderd in de gezondheidszorg. Goede reis. Veel sterkte voor zijn dochters, familie & vrienden. Hetty

Lieve Ruud, "Omdat hij (jij) het was, omdat ik het was." (Michel de Montaigne) Margot ♡

Lieve Marieke en familie, Heel veel sterkte met jullie verlies. Gecondoleerd 🍀

Van Hans Hendriks kreeg ik het bericht dat Ruud plotseling overleden is. Ik ken Ruud nu zo’n 10-15 jaar, denk ik, via Hans. Ruud heeft mij enorm geholpen met keuzes maken daar waar ik , als 25 jarige toendertijd, vast liep in het leven. Ik zal nooit vergeten dat we op een terras zaten, hij mij 1 vraag stelde en besloot dat ik maar bij hem moest komen, hij kon me helpen. Dagelijks ervaar ik nog steeds wat zijn hulp voor impact heeft gehad. Ik heb Ruud leren kennen als een ontzettend lieve man, een tikkeltje eigenaardig maar bovenal een lief en zorgzaam mens. Ik wil jullie als familie veel sterkte wensen met dit verlies!

van Marianne begreep ik dat ik vanaf de kleuterschool geregeld bij jullie thuis geweest ben Ruud, zo ver terug gaat dus onze vriendschap; beter leerden wij elkaar kennen in de onbekommerde en sportieve studententijd en pas goed bevriend geraakt zijn wij na ons beider scheiding "partners in crime" dus, zeker gezien onze weinig vlijende mening over onze ex-partners. Dat veranderde zeer ten goede door de psychosynthese-opleiding van Ruud en bij mij door andere levenservaringen. Beiden zijn wij verder gegroeid naar diegene die wij de laatste vele jaren waren waarbij die mening over onze ex-partners ook duidelijk veranderde, zeker milder werd. Die opleiding heeft Ruud dus erg goed gedaan, vind ik, mn werd hij dus milder in alles. Bleef natuurlijk wel een bij tijd en wijlen koppige man. En..met Marijke hebben ze samen toch maar mooi 3 pracht dochters in het leven gezet, die alle 3 op hun manier een rol in zijn leven gespeeld hebben. Ruud en ik hebben een jaar of 7-8 geleden een behoorlijke clash gehad en daarna is onze vriendschap veranderd, wat meer op afstand, ook in kontakt. Als ik Ruud dan zie in het Hospice, stervende en omringd door die 3 prachtige dochters Steffi, Eva en Marieke dan vervaagt het verleden en daar komt dan een mildheid overheen die ik koester en zal blijven koesteren. Lieve Ruud, het ga je goed daar boven en je zult ook daar wel de regie in handen hebben/nemen/gaan nemen, reserveer een plekje voor mij. En van mij een laatste en warme groet, vriend wout

Heb al 2x gereageerd, maar iets gaat er fout....Allen gecondoleerd en het zou fijn zijn als mijn verhaal toch nog bij de familie terecht komt. Wij woonden samen met tante Nelly en ome Frans op de hoek onze lieve vrouwestraat in Kerkrade. Ben met met mijn dochter ooit bij Ruud geweest, omdat hij de huisarts was en nu heeft mijn dochter de hospice geregeld voor jullie papa. Schrijf dit ook voor Marianne die vriendin was met Marlies...mijn zus. En Ruud,vriendje van mij. Mooie herinneringen.... Wens jullie veel sterkte met dit verlies...lieve groet, Anke

“Het was me wat, het is me wat en het wordt me wat..” Een uitspraak van Ruud tijdens een van de Psychosynthese opleidingsweekenden die ik nooit zal vergeten en zijn geestigheid typeert. Ik heb Ruud leren kennen tijdens de opleiding en daarna na lange tijd weer contact “op onze oude dag”. Tijdens lunches op het Genneper Paviljoen samen nieuwe plannen makend hoe we met name de ouder wordende mens met zijn of haar levensvragen konden helpen. Vragen waar Ruud zelf ook soms mee worstelde, waar we dan gezamenlijk ‘een boompje’ over opzette en hij zijn hart kon luchten. Wat me vooral bij blijft is zijn humor, zijn gulle lach, zijn enorme eigen-wijsheid maar vooral ook zijn nieuwsgierigheid naar de ander, zijn medemens. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik genoten heb van het contact met hem, ook al was dat niet altijd makkelijk. In mijn verbeelding hoor ik hem zeggen “ it’s all in the game”….Dag lieve Ruud.

Ruud je was onze huisarts maar meer als dat. Wat heb je veel voor ons betekent. In moeilijke momenten was jij degene die er was. Jou laatste appje was met je verjaardag en nu nooit meer. Ik hoop dat je weer bij ons pap (Toon Rooyakkers) bent en samen de draad weer op kan pakken. We zullen je missen. We wensen jullie heel veel sterkte toe zonder jullie pap en opa. Laat de mooie herinneringen in jullie hart verder leven. Jack & Dorien van Gerwen-Rooyakkers

Ruud heb ik als huisarts meegemaakt en mijn vader heeft heel veel samengewerkt na zijn pensioen bij Ruud in de praktijk, waar hij allerlei klusjes deed. Elk jaar op zijn verjaardag stuurde ik een verjaardagsgroet waar hij altijd op reageerde. Ruud ik wens je namens Toon en Mien Rooyakkers en mijzelf veel rust toe en ik ben blij dat ik je gekend heb. Je was een man die direct en recht door zee was. Rust zacht Ruud. Familie Coumans heel veel sterkte toegewenst in deze moeilijke tijd.

Ruud ken ik als oud collega-arts. Al jaren is hij een fijn lid van onze bridgeclub BCPrinsejagt Spijtig deze man te moeten missen. Ik wens de familie veel sterkte

Herinneringen aan jullie vader heb ik niet. Voor jullie heel veel sterkte voor iedereen. An Nefs

Beste familie Coumans. Namens alle bewoners van Het Petruspark wil ik de condoleances overbrengen bij het verlies van Ruud. Veel te kort hebben wij hem als buurman mogen kennen. Hij voelde zich na zijn inhuizing al snel thuis en nam veelvuldig deel aan de evenementen hier georganiseerd. Een graag geziene deelnemer bij het bridgen en jeu de boules maar ook altijd prettig aanwezig bij het dagelijks diner en de wekelijkse borrelavonden. Hij bracht vaak humor maar was ook een zeer geïnteresseerde en empatische gesprekspartner en altijd een luisterend.oor. Wij gaan Ruud erg missen maar houden een mooie herinnering aan een fijn mens en een hele leuke buurman. Wij wensen jullie heel veel sterkte voor de komende tijd. Cees van Rooij Voorzitter Huurdersvereniging Petruspark

Ruud heeft op mij indruk gemaakt toen ik in de jaren negentig over onder anderen hem een radiodocumentaire maakte in Nicaragua. Daar onderwees hij collega-artsen. Het was maar een week, maar ik heb daar een bevlogen man aan het werk gezien. Ook een levensgenieter. We hebben er - ondanks alle ellende die we zagen - ook lol gehad. Vervolgens verloren we elkaar uit het oog. Een paar maanden geleden verhuisde ik. Nog maar twee weken geleden kwam ik er achter dat mijn benedenbuurman Ruud Coumans was. Ik sprak hem aan en stuurde hem de foto's die ik had gemaakt. Het was mijn bedoeling daarna een keer herinneringen op te halen, maar de dag nadat hij mailde hoezeer hij had genoten van de foto's was hij naar het ziekenhuis om niet meer terug te keren. Wat rest zijn dierbare herinneringen aan een bijzondere week uit mijn leven een bijzondere man.

Ruud heeft sterke invloed gehad op de koerswijziging in mijn leven. Hij kon als geen ander bewustwording van de waarde van zowel het ego als ook de ziel in het persoonlijk leven op gang brengen. Hij heeft mij het luisteren naar het fluisteren van mijn ziel geleerd, voordat mijn ziel gaat schreeuwen via het lijf. Mijn praktijk voor Psychosynthese is o.a. daarvan het gevolg. Dank, Ruud, voor jouw inspiratie en wijsheid. Frans van de Goor

Langs deze weg wil ik de familie condoleren met dit ontzettend droevige verlies. Ruud is mijn zeer gewaardeerde huisarts en vertrouwens persoon geweest vanaf de opvolging van Doc. Poot in de Pasqulienistraat tot aan zijn pensioen. Ook na Ruud zijn pensioen hebben we nog regelmatig samen gezellig gepraat met een borreltje bij FC Eindhoven in de businessclub. Ook heeft Ruud na zijn pensioen mijn zoon bij hem thuis ontvangen voor gesprekken en psychische ondersteuning, waarbij ik soms ook werd gevraagd aanwezig te zijn. Hiervoor zijn mijn zoon en ik hem nog zeer dankbaar, dat mijn zoon weer terug heeft kunnen komen in zijn normale leven. Ruud was voor mij en mijn zoon een geweldig fijne en lieve huisarts. Ik wens alle nabestaanden heel veel sterkte met dit enorme verlies en wat zal Ruud door velen gemist gaan worden.

gecondoleerd met dit grote verlies. jaren lang onze huisarts geweest. Een fijne man en huisarts. Veel hulp aan hem gehad met het overlijden van mijn man op 45 jarige leeftijd. Heel veel sterkte met dit verlies!

Lieve Ruud, Dankbaar voor onze bijzondere vriendschap. Je bent voor altijd in mijn hart. Carla

Lieve Ruud, Wat een bijzonder mens ben jij. Echt one of a kind! Via jouw Marieke, mijn hartsvriendin, heb ik je leren kennen. Heerlijk direct, met altijd wel een uitdagende uitspraak die je aan het denken zette. Filosofisch, maar niet zweverig. Grote gedachten, maar altijd in het hier en nu. Ik moet regelmatig aan je denken als ik op de snelweg rijd, want: “Remmen op de snelweg doen alleen mensen die niet kunnen autorijden”, zei je eens. Haha! Je laat drie mooie dochters achter die ieder hun eigen plek in de maatschappij hebben gevonden. Je kunt trots op hen zijn. En mocht er een hiernamaals zijn, dan zijn ze daar vast heel blij met jou. Eindelijk weer eens een écht goed gesprek, en iemand die de boel weer lekker opschudt. Liefs, Barbara

Lieve allemaal, ik kende Ruud al beginjaren 70, onze studententijd. Hij was de vriend van Marijke; zij was een jaargenoot van mij, en Ruud zat een jaar boven ons. Ik vond hem een leuke vent en kon gezellig met hem kletsen, biertje in de hand in café de Mark in de Bromstraat. Ik vertrok na de studie met Harry naar Amsterdam en hij ging met Marijke naar Eindhoven. Wie kon vermoeden dat mijn zoon Bob ongeveer 40 jaar later met zijn dochter Eva zou gaan trouwen, zo leuk! Toeval bestaat dus wél! En zo kwamen we elkaar weer regelmatig tegen, op feestjes / verjaardagen. En ineens werd hij heel erg snel heel erg ziek, zó verdrietig. Ik ben ook overdonderd door zijn overlijden. Heel veel sterkte allemaal ❤️

Lieve Ruud, Je bent er niet meer,zo snel en wat was je ziek.Maar toch nog op de been blijven als ik langs kwam.Je was ook een open boek,wat ik zeer waardeerde met een lach en een traan.Ook ons gezin zal je ontzettend gaan missen,wat heb je toch veel voor ons gedaan,al die jaren als huisarts maar ook tijdens je pensioen. Rust zacht lieve Ruud.