Ruud Coumans

Ruud je wordt gemist bij het gesprek in het Socratisch café. Met je unieke insteek kon je echt een volkomen andere gezichtspunt naar voren brengen, waardevol om anders te kijken. Soms zette je me op het verkeerde been, wat dan toch wel een goed been bleek te zijn. Wens Margot en andere nabestaanden sterkte om dit verlies een plek te geven.

Per toeval vernam ik van je overlijden. Je bent voor meer dan 30 jaar mijn huisarts geweest. "Haast je langzaam" Je was een huisarts die de tijd nam voor je patiënten, de 10 minuten die de zorgkantoren voor een consult voorschreven, waren voor jou geen maatstaf. De afsprakenplanning kon 's morgens om 10 uur al uitlopen. Laat staan, eind van de middag! Ik kwam eens 's middags in een overvolle wachtkamer. Twee oudere dames waren aan het klagen over het lange wachten: "as ge hier een afspraak makt, dan kunde net zo goed een half uur later komme, ben de nog ruim op tijd!" etc etc. Je kwam quasi streng je spreekkamer uit en vroeg: "wie zijn hier zo aan het mopperen?" De dames wisten van de prins geen kwaad. "ik weet het wel, mevrouw X en mevrouw Y, vandaag als laatste aan de beurt!" zei je met een knipoog naar de overige patiënten. Recordhouder tijdsoverschrijding ben ik toch, denk ik. Door een burn-out opgelopen in het onderwijs, zat ik al 4 jaar thuis; geen baan, geen partner, en een onzekere toekomst. Ik kwam eens op je spreekuur voor een akkefietje. Je vroeg toen: "maar hoe gaat het verder met je?" Over mijn emoties en innerlijk leven kon ik helemaal niet spreken. Ik zat op slot. En in die tijd gingen "echte mannen" niet naar een psycholoog, je loste het zelf op. Door de juiste vragen ging ik praten. Praten, praten... Na een half uur zei ik: "Ruud, moet ik niet gaan afronden?" "Over de tijd ga ik hier, praat verder!". Je hebt me anderhalf uur laten spuien; ik barstte open. Jij wist, dit is zo'n moment van nu of nooit. Je hebt me overreden naar een goede psycholoog te gaan, die jij zelf ook persoonlijk kende. Toen ik de spreekkamer verliet, zaten de mensen tot in de gangen op de grond; ik moest zwaar ziek zijn, moeten ze gedacht hebben. In tegendeel, ik begon na jaren zwartgalligheid, aan mijn herstel. Ruud, ik blijf mijn leven lang dankbaar voor dit gesprek! Ook denk ik recordhouder van het kortste consult te zijn. Mijn broer en ik, moesten een medische keuring en een attest van je hebben, om toegelaten te worden tot een parachutistenopleiding in België. Je riep ons tegelijk binnen, "De gebroeders schr... klonk het door het luidsprekertje. We waren nog niet binnen en je ondertekende de medische attesten al. "Zo jongens, als jullie je zo nodig te pletter moeten laten vallen uit een vliegtuig, kan ik daar op medische gronden geen bezwaar tegen maken." En we stonden al weer buiten. Ruud, je was een moderne huisarts van de oude stempel. Willem

We vernamen het trieste bericht van Ruuds overlijden. Samen geleefd, gewerkt en veel van elkaar geleerd. Groep 76-6 Huisartsenjaar ’76-’77 Alle sterkte gewenst, Marjo en Toon Berger-Eggen.

Ruud is jarenlang voor mijn vrouw (Eus) en mij onze huisarts geweest. Hij nam altijd de tijd voor je en was zeker ter zake kundig! Altijd fijne relatie mee gehad. Heel veel sterkte voor de nabestaanden.

Beste Ruud ik heb je leren kennen begin 1996 toen ik met me gezin bij jou voor het eerst kwam om in te schrijven als patiënten in al die jaren hebben we een vertrouwensband op gebouwd met elkaar en we begonnen altijd over voetbal FC Eindhoven en ADO Den Haag. vertrouwen je stond ook klaar voor me goed gesprek na het overlijden van me moeder. Ben ook geschrokken toen ik kreeg te horen dat je na een kort ziek bed te zijn overleden bedank voor alles dat je als Huisarts voor me klaar stond al die jaren. Ruud rust zacht en bedank voor alles. Peter Koning 🌹🌹

Met groot verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van onze voormalige huisarts. Wij kennen u al ons hele leven en zijn u ontzettend dankbaar voor alles wat u voor ons en onze familie heeft betekend. U was een betrokken, deskundige en warme huisarts die altijd de tijd nam om te luisteren en mensen op hun gemak wist te stellen. Een bijzondere herinnering die wij altijd zullen koesteren, is de liefdevolle en waardige begeleiding die u gaf aan mijn vader in zijn laatste levensfase. Dat heeft diepe indruk op ons gemaakt en zullen wij nooit vergeten. Uw betrokkenheid, medeleven en toewijding gingen verder dan alleen het verlenen van medische zorg. U was een huisarts met een groot hart en heeft voor veel mensen een blijvende betekenis gehad. Wij wensen uw familie, vrienden en alle nabestaanden heel veel kracht, liefde en troost toe in deze moeilijke tijd. Rust zacht. Bedankt voor alles wat u voor ons en zoveel anderen heeft betekend.

De Coumans bandage is het idee van Ruud. ;-)

In 1979 tijdens mijn politieopleiding scheurde ik mijn enkelbanden, wat een helse pijn veroorzaakte. Ik moest mijn opleiding onderbreken, en kwam tijdelijk thuis te zitten. Ik kon absoluut niet lopen en zelfs mijn onderbeen naar beneden laten hangen deed al veel pijn. Ik lag de hele dag op de bank en kon helemaal niets. Via onze toenmalige huisarts, dr. Poot aan de Pasqualinistraat kwam er een "nieuwe" arts op huisbezoek om te kijken of hij mij kon helpen. Dit was dr. Ruud Coumans en hij vertelde mij dat -als hij wegging- ik weer zou kunnen lopen. Ik geloofde daar in eerste instantie helemaal niets van.... maar hij tapete mijn voet/enkel op een speciale manier in, en leerde mij binnen een half uur als het ware opnieuw lopen. Deze bandage bleek naderhand de door zijn vader ontwikkelde speciale bandage-techniek te zijn. Ik ben hem tot op heden zeer dankbaar hiervoor. Uiteindelijk heb ik mede hierdoor mijn opleiding met goed gevolg kunnen voltooien. Dr. Coumans is tot zijn pensionering altijd mijn huisarts gebleven, een bijzonder vriendelijke, goedlachse en empathische man, die altijd de nodige aandacht aan zijn patienten schonk. Ook in de periodes dat ik het moeilijk had in mijn (gezins)leven, heeft hij mij altijd bijgestaan en hulp geboden. Ruud bedankt daarvoor en rust nu zacht. In mijn ogen was je een bijzonder persoon. Ik wens familie, vrienden en kennissen veel sterkte met dit grote verlies. Martin Merkelbach

“Alles wat buiten de norm valt is een handicap’…‘Doenerigheid’..’het betwijfelen van belangeloos geven’. Een kleine greep uit wat besproken onderwerpen, waarbij we vrede hadden dat er geen wetenschappelijke waarheid uit zou komen. Het kijkje wat je me gaf over hoe je dacht gaat me de rest van m’n leven echter wel helpen. Ruud was de huisarts van mijn moeder en daardoor ook van mij. De uitzonderlijke betrokkenheid (waardoor iedereen altijd moest wachten) heeft veel gebracht voor patiënten en de beroepsgroep. Soms geeft een onderlegd, koppig en betrokken ego iets extra’s aan de wereld. Als laatste… Wie heeft de befaamde Coumans bandage bedacht. Raymond (ps. luistertip ‘Shape of my heart’ Sting.)

Beste familie, We wensen jullie heel veel sterkte met het verlies van jullie vader, schoonvader, opa en broer. We hebben Ruud leren kennen via Margot en ook haar wensen we via deze weg nogmaals heel veel sterkte. Koester de mooie herinneringen. Met groet, Inès

Lieve Ruud, Ik ken je van vijf jaar Psychosynthese studeren. We hebben in die tijd, en ook in de vijf jaren na de studie, veel gedeeld. Veel gelachen ook. Ik vond je vooral heel lief. Het ga je goed. Liefs, Tanja ♥️

Nadat mijn buurvrouw het tijdelijke met het eeuwige had gewisseld kreeg ik een nieuwe buurman. En het was een bijzondere buurman. Praatgraag, geïnteresseerd, nam al snel deel aan het Petruspark leven. Was zeer aanwezig bij borrelavonden, carnaval en nog veel meer. En wij zouden gaan schaken. De eerste partij duurde een hele avond en de fles wijn was leeg! En Ruud kon ook heel goed plagen, zeker waar het ging over mijn vriendinnen. Ik zo had dus ook een goede vriend als buurman! Toen werd het stil naast mij. Ruud kwam sávonds niet meer eten, we zagen hem steeds minder in de Baron . Nu is het doodstil naast mij. Schaken kan niet meer en de wijn moet ik alléén drinken. Ruud zal nog lang in mijn gedachten blijven!

Beste familie van Ruud, Geschrokken van het overlijden van deze goede man. Al heel wat jaren geleden ( begin jaren 80 ) leerde ik Ruud Coumans kennen, als opvolger van Huisarts Dr. Poot. Wat een verandering. Een communicatieve, gedreven, gepassioneerde, open huisarts. Ruud met zijn vrolijke ogen. Kortom, een heel gewone, jonge, leuke man. Met nog een heel leven voor zich. Een man met het hart op de juiste plaats. Met hem kon je samenwerken. Mede door Ruud kwam er meer overleg tussen huisartsen, medewerkers van de destijds Kruisvereniging " Kronehoef " van wijkgebouw Wezelstraat, Maatschappelijk werk en Gezinszorg. Hij maakte o.a. het begin, voor het belang van de patiënten uit de wijk, dit van samenwerken met allerlei instanties. Sinds die tijd is er veel veranderd in de gezondheidszorg. Goede reis. Veel sterkte voor zijn dochters, familie & vrienden. Hetty

Lieve Ruud, "Omdat hij (jij) het was, omdat ik het was." (Michel de Montaigne) Margot ♡

Lieve Marieke en familie, Heel veel sterkte met jullie verlies. Gecondoleerd 🍀

Van Hans Hendriks kreeg ik het bericht dat Ruud plotseling overleden is. Ik ken Ruud nu zo’n 10-15 jaar, denk ik, via Hans. Ruud heeft mij enorm geholpen met keuzes maken daar waar ik , als 25 jarige toendertijd, vast liep in het leven. Ik zal nooit vergeten dat we op een terras zaten, hij mij 1 vraag stelde en besloot dat ik maar bij hem moest komen, hij kon me helpen. Dagelijks ervaar ik nog steeds wat zijn hulp voor impact heeft gehad. Ik heb Ruud leren kennen als een ontzettend lieve man, een tikkeltje eigenaardig maar bovenal een lief en zorgzaam mens. Ik wil jullie als familie veel sterkte wensen met dit verlies!

van Marianne begreep ik dat ik vanaf de kleuterschool geregeld bij jullie thuis geweest ben Ruud, zo ver terug gaat dus onze vriendschap; beter leerden wij elkaar kennen in de onbekommerde en sportieve studententijd en pas goed bevriend geraakt zijn wij na ons beider scheiding "partners in crime" dus, zeker gezien onze weinig vlijende mening over onze ex-partners. Dat veranderde zeer ten goede door de psychosynthese-opleiding van Ruud en bij mij door andere levenservaringen. Beiden zijn wij verder gegroeid naar diegene die wij de laatste vele jaren waren waarbij die mening over onze ex-partners ook duidelijk veranderde, zeker milder werd. Die opleiding heeft Ruud dus erg goed gedaan, vind ik, mn werd hij dus milder in alles. Bleef natuurlijk wel een bij tijd en wijlen koppige man. En..met Marijke hebben ze samen toch maar mooi 3 pracht dochters in het leven gezet, die alle 3 op hun manier een rol in zijn leven gespeeld hebben. Ruud en ik hebben een jaar of 7-8 geleden een behoorlijke clash gehad en daarna is onze vriendschap veranderd, wat meer op afstand, ook in kontakt. Als ik Ruud dan zie in het Hospice, stervende en omringd door die 3 prachtige dochters Steffi, Eva en Marieke dan vervaagt het verleden en daar komt dan een mildheid overheen die ik koester en zal blijven koesteren. Lieve Ruud, het ga je goed daar boven en je zult ook daar wel de regie in handen hebben/nemen/gaan nemen, reserveer een plekje voor mij. En van mij een laatste en warme groet, vriend wout

Heb al 2x gereageerd, maar iets gaat er fout....Allen gecondoleerd en het zou fijn zijn als mijn verhaal toch nog bij de familie terecht komt. Wij woonden samen met tante Nelly en ome Frans op de hoek onze lieve vrouwestraat in Kerkrade. Ben met met mijn dochter ooit bij Ruud geweest, omdat hij de huisarts was en nu heeft mijn dochter de hospice geregeld voor jullie papa. Schrijf dit ook voor Marianne die vriendin was met Marlies...mijn zus. En Ruud,vriendje van mij. Mooie herinneringen.... Wens jullie veel sterkte met dit verlies...lieve groet, Anke

“Het was me wat, het is me wat en het wordt me wat..” Een uitspraak van Ruud tijdens een van de Psychosynthese opleidingsweekenden die ik nooit zal vergeten en zijn geestigheid typeert. Ik heb Ruud leren kennen tijdens de opleiding en daarna na lange tijd weer contact “op onze oude dag”. Tijdens lunches op het Genneper Paviljoen samen nieuwe plannen makend hoe we met name de ouder wordende mens met zijn of haar levensvragen konden helpen. Vragen waar Ruud zelf ook soms mee worstelde, waar we dan gezamenlijk ‘een boompje’ over opzette en hij zijn hart kon luchten. Wat me vooral bij blijft is zijn humor, zijn gulle lach, zijn enorme eigen-wijsheid maar vooral ook zijn nieuwsgierigheid naar de ander, zijn medemens. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik genoten heb van het contact met hem, ook al was dat niet altijd makkelijk. In mijn verbeelding hoor ik hem zeggen “ it’s all in the game”….Dag lieve Ruud.

Ruud je was onze huisarts maar meer als dat. Wat heb je veel voor ons betekent. In moeilijke momenten was jij degene die er was. Jou laatste appje was met je verjaardag en nu nooit meer. Ik hoop dat je weer bij ons pap (Toon Rooyakkers) bent en samen de draad weer op kan pakken. We zullen je missen. We wensen jullie heel veel sterkte toe zonder jullie pap en opa. Laat de mooie herinneringen in jullie hart verder leven. Jack & Dorien van Gerwen-Rooyakkers

Ruud heb ik als huisarts meegemaakt en mijn vader heeft heel veel samengewerkt na zijn pensioen bij Ruud in de praktijk, waar hij allerlei klusjes deed. Elk jaar op zijn verjaardag stuurde ik een verjaardagsgroet waar hij altijd op reageerde. Ruud ik wens je namens Toon en Mien Rooyakkers en mijzelf veel rust toe en ik ben blij dat ik je gekend heb. Je was een man die direct en recht door zee was. Rust zacht Ruud. Familie Coumans heel veel sterkte toegewenst in deze moeilijke tijd.

Ruud ken ik als oud collega-arts. Al jaren is hij een fijn lid van onze bridgeclub BCPrinsejagt Spijtig deze man te moeten missen. Ik wens de familie veel sterkte

Herinneringen aan jullie vader heb ik niet. Voor jullie heel veel sterkte voor iedereen. An Nefs

Beste familie Coumans. Namens alle bewoners van Het Petruspark wil ik de condoleances overbrengen bij het verlies van Ruud. Veel te kort hebben wij hem als buurman mogen kennen. Hij voelde zich na zijn inhuizing al snel thuis en nam veelvuldig deel aan de evenementen hier georganiseerd. Een graag geziene deelnemer bij het bridgen en jeu de boules maar ook altijd prettig aanwezig bij het dagelijks diner en de wekelijkse borrelavonden. Hij bracht vaak humor maar was ook een zeer geïnteresseerde en empatische gesprekspartner en altijd een luisterend.oor. Wij gaan Ruud erg missen maar houden een mooie herinnering aan een fijn mens en een hele leuke buurman. Wij wensen jullie heel veel sterkte voor de komende tijd. Cees van Rooij Voorzitter Huurdersvereniging Petruspark

Ruud heeft op mij indruk gemaakt toen ik in de jaren negentig over onder anderen hem een radiodocumentaire maakte in Nicaragua. Daar onderwees hij collega-artsen. Het was maar een week, maar ik heb daar een bevlogen man aan het werk gezien. Ook een levensgenieter. We hebben er - ondanks alle ellende die we zagen - ook lol gehad. Vervolgens verloren we elkaar uit het oog. Een paar maanden geleden verhuisde ik. Nog maar twee weken geleden kwam ik er achter dat mijn benedenbuurman Ruud Coumans was. Ik sprak hem aan en stuurde hem de foto's die ik had gemaakt. Het was mijn bedoeling daarna een keer herinneringen op te halen, maar de dag nadat hij mailde hoezeer hij had genoten van de foto's was hij naar het ziekenhuis om niet meer terug te keren. Wat rest zijn dierbare herinneringen aan een bijzondere week uit mijn leven een bijzondere man.

Ruud heeft sterke invloed gehad op de koerswijziging in mijn leven. Hij kon als geen ander bewustwording van de waarde van zowel het ego als ook de ziel in het persoonlijk leven op gang brengen. Hij heeft mij het luisteren naar het fluisteren van mijn ziel geleerd, voordat mijn ziel gaat schreeuwen via het lijf. Mijn praktijk voor Psychosynthese is o.a. daarvan het gevolg. Dank, Ruud, voor jouw inspiratie en wijsheid. Frans van de Goor

Langs deze weg wil ik de familie condoleren met dit ontzettend droevige verlies. Ruud is mijn zeer gewaardeerde huisarts en vertrouwens persoon geweest vanaf de opvolging van Doc. Poot in de Pasqulienistraat tot aan zijn pensioen. Ook na Ruud zijn pensioen hebben we nog regelmatig samen gezellig gepraat met een borreltje bij FC Eindhoven in de businessclub. Ook heeft Ruud na zijn pensioen mijn zoon bij hem thuis ontvangen voor gesprekken en psychische ondersteuning, waarbij ik soms ook werd gevraagd aanwezig te zijn. Hiervoor zijn mijn zoon en ik hem nog zeer dankbaar, dat mijn zoon weer terug heeft kunnen komen in zijn normale leven. Ruud was voor mij en mijn zoon een geweldig fijne en lieve huisarts. Ik wens alle nabestaanden heel veel sterkte met dit enorme verlies en wat zal Ruud door velen gemist gaan worden.

gecondoleerd met dit grote verlies. jaren lang onze huisarts geweest. Een fijne man en huisarts. Veel hulp aan hem gehad met het overlijden van mijn man op 45 jarige leeftijd. Heel veel sterkte met dit verlies!

Lieve Ruud, Dankbaar voor onze bijzondere vriendschap. Je bent voor altijd in mijn hart. Carla

Lieve Ruud, Wat een bijzonder mens ben jij. Echt one of a kind! Via jouw Marieke, mijn hartsvriendin, heb ik je leren kennen. Heerlijk direct, met altijd wel een uitdagende uitspraak die je aan het denken zette. Filosofisch, maar niet zweverig. Grote gedachten, maar altijd in het hier en nu. Ik moet regelmatig aan je denken als ik op de snelweg rijd, want: “Remmen op de snelweg doen alleen mensen die niet kunnen autorijden”, zei je eens. Haha! Je laat drie mooie dochters achter die ieder hun eigen plek in de maatschappij hebben gevonden. Je kunt trots op hen zijn. En mocht er een hiernamaals zijn, dan zijn ze daar vast heel blij met jou. Eindelijk weer eens een écht goed gesprek, en iemand die de boel weer lekker opschudt. Liefs, Barbara

Lieve allemaal, ik kende Ruud al beginjaren 70, onze studententijd. Hij was de vriend van Marijke; zij was een jaargenoot van mij, en Ruud zat een jaar boven ons. Ik vond hem een leuke vent en kon gezellig met hem kletsen, biertje in de hand in café de Mark in de Bromstraat. Ik vertrok na de studie met Harry naar Amsterdam en hij ging met Marijke naar Eindhoven. Wie kon vermoeden dat mijn zoon Bob ongeveer 40 jaar later met zijn dochter Eva zou gaan trouwen, zo leuk! Toeval bestaat dus wél! En zo kwamen we elkaar weer regelmatig tegen, op feestjes / verjaardagen. En ineens werd hij heel erg snel heel erg ziek, zó verdrietig. Ik ben ook overdonderd door zijn overlijden. Heel veel sterkte allemaal ❤️

Lieve Ruud, Je bent er niet meer,zo snel en wat was je ziek.Maar toch nog op de been blijven als ik langs kwam.Je was ook een open boek,wat ik zeer waardeerde met een lach en een traan.Ook ons gezin zal je ontzettend gaan missen,wat heb je toch veel voor ons gedaan,al die jaren als huisarts maar ook tijdens je pensioen. Rust zacht lieve Ruud.